Scroll eens door je tijdlijn en probeer te tellen hoeveel je zeker weet dat een mens heeft gemaakt.

Ik deed dat een keer serieus. Van de eerste vijftig berichten wist ik het bij elf zeker. Bij de rest kon ik het niet met zekerheid zeggen, en dat vond ik ongemakkelijker dan ik had verwacht.

Wat de cijfers wel en niet zeggen

Je ziet overal percentages langskomen over hoeveel van het internet inmiddels synthetisch is. Die getallen lopen enorm uiteen en dat is geen toeval.

Niemand meet dit betrouwbaar. Detectiesoftware is aantoonbaar onbetrouwbaar, platformen houden hun eigen cijfers stelselmatig binnenskamers, en zelfs de definitie is glibberig, want telt een foto met een AI-filter mee, of een tekst die een mens zelf schreef en daarna door een model liet bijschaven?

Wees dus voorzichtig met elk hard percentage dat je hierover leest, inclusief de percentages die met veel stelligheid in nieuwsberichten staan.

Wat je wel kunt vaststellen is de richting. En die is duidelijk.

De signalen die je wel kunt tellen

Videobewerkingsapps met AI-functies staan wereldwijd in de top van meest gebruikte AI-apps, met honderden miljoenen gebruikers per maand.

Google maakte zijn gepersonaliseerde beeldgeneratie op 29 juni 2026 gratis voor alle geschikte gebruikers in de Verenigde Staten. Wat eerst achter een abonnement zat, kan nu iedereen.

Dat is hoe volumes ontstaan. Niet doordat mensen enthousiast worden, maar doordat een drempel wegvalt.

Waarom dit meer uitmaakt dan het lijkt

Het probleem is niet dat er nepbeelden bestaan. Die bestonden al toen Photoshop uitkwam.

Het probleem is de hoeveelheid. Eén overtuigende vervalsing kun je natrekken. Duizend per dag niet, en op dat moment schuift de last van bewijzen van de maker naar de kijker.

Dat is een fundamentele verschuiving. Vroeger was de standaardaanname dat een foto klopte tenzij iemand aantoonde van niet. Nu wordt het langzaam andersom.

Iedereen die dat wegwuift, onderschat wat dat met vertrouwen doet.

De verplichting die er inmiddels ligt

Sinds 2 augustus 2026 wordt de transparantieplicht uit de EU AI Act gehandhaafd. Gegenereerde content moet herkenbaar zijn.

Bij deepfakes is de eis het strengst: die moeten altijd duidelijk en direct gelabeld worden, op een paar wettelijke uitzonderingen na. Bij illustratief beeld mag het subtieler, zolang het zichtbaar blijft. Bij teksten geldt de plicht alleen wanneer er geen menselijke redactie heeft plaatsgevonden.

Of dat gaat werken? Ik ben er niet gerust op. De partijen die zich netjes aan labels houden zijn precies de partijen waar je je geen zorgen over hoefde te maken.

Wie kwaad wil, plakt geen etiket op zijn eigen werk. Dat is altijd het gat geweest in dit soort regels en dat blijft zo.

Wat het met je tijdlijn doet

Hier zit een effect dat weinig mensen benoemen: alles gaat op elkaar lijken.

Dezelfde dromerige belichting, dezelfde perfecte composities, dezelfde toon in bijschriften. Technisch onberispelijk en volstrekt inwisselbaar, want iedereen gebruikt dezelfde handvol modellen die op dezelfde data zijn getraind.

Dat is niet alleen esthetisch vervelend. Het betekent dat opvallen steeds duurder wordt, want je concurreert met een oneindige stroom van goed genoeg.

En wat er dan schaars wordt

Bewijs dat iets echt is gebeurd.

De onhandige opname zonder montage. Het beeld met korrel. De fout die erin blijft staan. Het moment dat duidelijk niet is gepland.

Dat klinkt romantisch en het is gewoon economie: als het aanbod van perfectie oneindig wordt, verschuift de waarde naar wat schaars blijft.

Wat platforms er zelf aan doen

Weinig, en dat is een keuze.

Gegenereerde content is goedkoop, eindeloos beschikbaar en houdt mensen op het platform. Dat is precies wat het verdienmodel vraagt, dus de prikkel om er streng op te zijn ontbreekt volledig.

Wat je wel ziet zijn labels die gebruikers zelf moeten aanzetten. Dat werkt ongeveer zo goed als je zou verwachten bij iets wat vrijwillig is en waar niemand op wordt afgerekend.

De Europese regelgeving verandert dat deels, met de machineleesbare markering die uiterlijk 2 december 2026 geregeld moet zijn voor systemen die al vóór augustus op de markt waren. Als een merkteken automatisch meegaat, hoeft de gebruiker niet meer eerlijk te zijn.

Dat is een betere aanpak dan hopen op goede bedoelingen. Al blijft de vraag hoe je dat afdwingt bij aanbieders buiten Europa die zich er niets van aantrekken.

Wat ik zelf ben gaan doen

Ik gebruikte een tijdje gegenereerde beelden bij mijn artikelen. Sneller, goedkoper, geen gedoe met rechten.

Na twee maanden zag mijn site er precies zo uit als tien andere sites over hetzelfde onderwerp. Dezelfde kleuren, dezelfde vage futuristische sfeer, dezelfde nietszeggende composities.

Voor de belangrijkste pagina's ben ik teruggegaan naar eigen beeld. Minder mooi, wel van mij. Dat kostte me tijd en het was de betere keuze, want wie dezelfde plaatjes gebruikt als iedereen valt per definitie niet op.

Waar dit heen gaat

Meer, niet minder. De drempels blijven dalen en de kwaliteit blijft stijgen.

Wat ik verwacht is een tweedeling. Platformen waar alles mag en waar niemand nog weet wat echt is, en kleinere plekken waar mensen elkaar kennen en waar herkomst ertoe doet.

Waar zou jij je tijd doorbrengen als je moest kiezen?